บทที่ 439

บทที่439 วิกฤตของฉัน

ขอให้ไม่มีฟางหุย ระหว่างฉันกับหลินย่งถิงก็จะไม่มีปัญหาที่มากมายแบบนี้

เนื่องจากเธอ ถึงทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับหลินย่งถิงค่อยๆ ไกลออกไป

แถมเมื่อวานฉันเกือบจะตายเพราะเธอด้วยซ้ำ

ดังนั้น ฉันจะไม่รังเกียจฟางหุยได้ยังไงล่ะ?

ฉันจะให้ศัตรูอยู่

บทที่ 440

เธอแสดงละคร

เลขาเคาะประตู แล้วอุ้มเด็กเข้ามา

ก่อนหน้านี้ตอนออกไป หลินย่งถิงเอาลูกฝากไว้กับเลขา ตอนนี้เด็กตื่นแล้ว

เห็นฉันแล้ว ก็เต้นไปเต้นมา

ดูแล้ว ลูกจำเป็นต้องเลี้ยงเอง

ก่อนหน้านี้ที่แน่ซีเพิ่งกลับมาจากบ้านจิ้นเวยหรัน ทุกครั้งที่ฉันอุ้มเขาจะร้องไห้ ยังดี ตอนน

บทที่ 441

มีกลิ่นของเธอ

ฉันรู้สึกใจไม่ดี รีบลงไปดู

ฟางคุยนอนอยู่ชั้นล่างห้องที่โซมั่นเคยนอน ประตูห้องนอนปิดไม่มิด มีแสงส่องออกมา

ฉันไม่อยากเชื่อว่าหลินย่งถิงจะเข้าไปในห้อง แต่ขา ก็เดินไปอย่างห้ามตัวเองไม่ได้

ฉันมองเข้าไปจากช่องประตู แต่ต้องนิ่งอยู่กับที่

หลินย่งถิงนอนหนุ