บทที่ 438

บทที่438 ชีวิตมันมหัศจรรย์จริงๆ

ฉันมองไปที่หลินย่งถิง ถามเขาอย่างเหลือเชื่อว่า"คุณทำหรอคะ?"

หลินย่งถิงพยักหน้า ไม่ได้ปฏิเสธ

ความจริงยิ่งทำให้ฉันไม่สามารถยอมรับได้แล้ว

ฉันไม่สามารถคาดการณ์ได้ คนที่เย็นชาแบบหลินย่งถิง ก็จะแอบทำพฤติกรรมที่ห่วงใยคนอื่นด้วย

ไม่ว่ายัง

บทที่ 439

บทที่439 วิกฤตของฉัน

ขอให้ไม่มีฟางหุย ระหว่างฉันกับหลินย่งถิงก็จะไม่มีปัญหาที่มากมายแบบนี้

เนื่องจากเธอ ถึงทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับหลินย่งถิงค่อยๆ ไกลออกไป

แถมเมื่อวานฉันเกือบจะตายเพราะเธอด้วยซ้ำ

ดังนั้น ฉันจะไม่รังเกียจฟางหุยได้ยังไงล่ะ?

ฉันจะให้ศัตรูอยู่

บทที่ 440

เธอแสดงละคร

เลขาเคาะประตู แล้วอุ้มเด็กเข้ามา

ก่อนหน้านี้ตอนออกไป หลินย่งถิงเอาลูกฝากไว้กับเลขา ตอนนี้เด็กตื่นแล้ว

เห็นฉันแล้ว ก็เต้นไปเต้นมา

ดูแล้ว ลูกจำเป็นต้องเลี้ยงเอง

ก่อนหน้านี้ที่แน่ซีเพิ่งกลับมาจากบ้านจิ้นเวยหรัน ทุกครั้งที่ฉันอุ้มเขาจะร้องไห้ ยังดี ตอนน