บทที่ 419 ทำในสิ่งที่รัก

ความจำของฉันจะผิดพลาดน้อยมาก แต่เพราะว่าตั้งใจ ฉันเลยค้นหาอีกรอบ

แต่ที่ทำให้ฉันวิตกคือ ฉันหาไปทั่วห้องนอนแล้ว ขนาดใต้เตียงยังหาแล้วแต่ก็ไม่เจอแหวนของฉัน

“คุณกำลังหาอะไรอยู่？”

หลินย่งถิงอุ้มแน่ซียืนอยู่หน้าประตู แล้วถามฉันดบบงงๆ

นี้นคือแหวนต่งงานที่

บทที่421 ผมจะตำหนิคุณได้อย่างไร

ฉันมองไปที่หลินย่งถิงด้วยความอาย และในขณะนั้นฉันไม่รู้ว่าจะพูดอย่างไร

ใครจะคิดว่า หลินย่งถิงกลับเดินมา แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนกับฉันว่า: “แหวนหายก็หายไปแล้ว ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร ทำไมไม่บอกผมล่ะครับ?”

ความอ่อนโยนจากเขา ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกสูญเสีย ร