บทที่ 419

ทำในสิ่งที่รัก

ความจำของฉันจะผิดพลาดน้อยมาก แต่เพราะว่าตั้งใจ ฉันเลยค้นหาอีกรอบ

แต่ที่ทำให้ฉันวิตกคือ ฉันหาไปทั่วห้องนอนแล้ว ขนาดใต้เตียงยังหาแล้วแต่ก็ไม่เจอแหวนของฉัน

“คุณกำลังหาอะไรอยู่？”

หลินย่งถิงอุ้มแน่ซียืนอยู่หน้าประตู แล้วถามฉันดบบงงๆ

นี้นคือแหวนต่งงานท

บทที่ 421

บทที่421 ผมจะตำหนิคุณได้อย่างไร

ฉันมองไปที่หลินย่งถิงด้วยความอาย และในขณะนั้นฉันไม่รู้ว่าจะพูดอย่างไร

ใครจะคิดว่า หลินย่งถิงกลับเดินมา แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนกับฉันว่า: “แหวนหายก็หายไปแล้ว ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร ทำไมไม่บอกผมล่ะครับ?”

ความอ่อนโยนจากเขา ยิ่งทำให้ฉันรู้ส

บทที่ 422

บทที่422 เธอต้องเสียใจภายหลังแน่นอน

เมื่อเห็นเธอปฏิกิริยาแรก คืออยากจะหลบ ฉันไม่ได้เจอใครไม่ได้นี่ ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงอยากหลบ

ฟางหุยมีดวงตาที่คมชัด และเห็นฉันได้อย่างรวดเร็ว เธอเอาแว่นกันแดดขึ้น เธอยิ้มเล็กน้อยแล้วเดินตรงเข้ามาหาฉัน

ความรู้สึกที่ฟางหุยให้ฉันคือเธอใจ