บทที่ 414 นั่นคือลูกของคุณ

คนขับรถรู้สึกตัวเร็วมาก แล้วขับรถออกไปด้านข้าง

แต่ว่ารถห่างกันใกล้เกินไป หักหลบไม่ทันเลย แล้วรถสองคันก็ชนเข้าอย่างจัง

แล้วหัวรถก็ชนเข้าแถวหลังของรถอย่างพอดิบพอดี

ห่างกันใกล้ขนาดนี้ฉันถึงสังเกตว่า ในอ้อมกอดของจิ้นเวยหรันนั้น ก็ได้อุ้มแน่ซีอยู่！

จิ

บทที่415 จะเสียเขาไปอีกไม่ได้เด็ดขาด

ลูก ของฉัน？

“แกหมายถึงอะไร？”

“นี้ยังฟังไม่รู้เรื่องอีกหรอ เฉิงเคอแกนี้มันโง่จนถึงสุดขีดเลยนะ”จิ้นเวยหรันมองฉันแบบไม่พอใจ แล้วพูดแบบเย้ยหยันว่า“แกคิดว่าแน่ซีเป็นลูกของฉันจริงหรอ？！ลูกของฉันตายเพราะสายสะดือพันคอตั้งแต่ก่อนคลอดแล้วนะ！แล้วก็ จากนั้นฉันก

บทที่ 416 ฉันใกล้จะได้พบกับเขาแล้ว

จิ้นเวยหรันก็นั่งลงบนพื้นอย่างนี้ เดี๋ยวก็หัวเราะ เดี๋ยวร้องไห้

แล้วทันได้นั้น จิ้นหลินก็เดินเข้ามา

พอเห็นจิ้นเวยหรันที่นอนอยู่กับพื้น ก็ขมวดคิ้ว เดินเข้ามาแล้วพยุงเธอขึ้นไปบนรถเข็น แล้วก็เข็นเธอออกไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ

ฉันพยายามฝืนลุกขึ้นจากพื้