บทที่ 406 ได้รับสารพิษ

ช่วงนี้ไม่ได้กลับไปหาแม่เลย ดูจากสภาพแล้ว น่าจะฟื้นฟูได้ดี

ตอนที่ฉันเดินเข้าไป แม่กำลังนั่งเด็ดผักอยู่

“แม่ หนูกลับมาแล้ว เฉิงอยู๋ฝันไปไหนคะแม่?”

ฉันเดินเข้าไป นั่งอยู่ตรงข้ามแม่

จำได้ว่าแม่บอกว่าวันนี้อยู๋ฝันหยุดงาน แล้วคนหายไปไหน?

“เขาเหรอ ไป

บทที่ 407 ได้รับพิษโพแทสเซียมไซยาไนด์

โพแทสเซียมไซยาไนด์?

พิษร้ายแรงอย่างโพแทสเซียมไซยาไนด์?

ได้ยินประโยชน์นี้แล้ว ฉันเหงื่อแตกด้วยความตกใจ

สารพิษร้ายแรงแบบนี้โชคดีที่แม่กับน้องกินเข้าไปไม่เยอะ มิฉะนั้น หมอก็ช่วยไม่ได้แน่

หลินย่งถิงตะลึงไปครู่หนึ่ง มือที่กอดฉันอยู่แน่นขึ้น

บทที่ 408 ใครเป็นคนบงการคุณ

ผู้จัดการนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง พูดว่า “ร้านของเรามีพ่อครัวอยู่สองคน เค้กชิ้นนี้ทำโดยพ่อครัวหลี่ เสร็จแล้ว ผมเป็นคนห่อแล้วยื่นให้กับลูกค้าเอง แต่ผมรับรองได้ว่า ไม่เกี่ยวกับผม ผมไม่ได้ทำอะไรเลย”

ผู้ชายตัวใหญ่ กลัวจนจะร้องไห้แล้ว

ความกังวลในสายตาเขาเป็นความจริง แ