บทที่ 395 แหวนเก่าแก่

นี่คือเขาจะขอแต่งงานหรอ?

ใจดวงหนึ่งเต้นขึ้นมาอย่างรุนแรงและบ้าคลั่ง

“เฉิงเคอตั้งแต่พวกเราอยู่ด้วยกันมามีความเข้าใจผิดกันมากมายฉันเคยไม่เข้าใจการแสดงออกของความรู้สึกที่แท้จริงของตนเองมาก่อนทำให้คุณต้องได้รับความผิดหวังหลายต่อหลายครั้งแต่ถึงอย่างไรก็ไม่มีใครรู้ได้ช

บทที่ 396 ฉันจะรักคุณตลอดไป

ตรงลานกว้างปรากที่คลื่นมวลชนเบียดเสียดยัดเยียดอยู่ หลินย่งถิงกับฉันจูบกันอย่างซาบซึ้งจนลืมตัว

จูบนี้ทำให้หวนรำลึกถึงหลายปีที่ผ่านมายังคงหวานชื่นเหมือนเดิมเสมอ

หลังจากจูบที่ดูดดื่มจบสิ้น หลินย่งถิงก็ดึงฉัน นั่งอยู่บนรถม้านั้น ที่เดินไปเรื่อยๆอยู่บนลานกว้าง

บทที่ 397 ไม่คืบหน้าเลยแม้แต่น้อย

สังเกตสีหน้าเขาแล้วฉันก็ไม่รู้ว่าเขากำลังพูดความจริงหรือทดสอบฉันอยู่จึงถามเขาไปอีกครั้งหนึ่ง

“คุณให้ฉันไปจริงๆหรอ?คุณก็รู้เมื่อก่อนสงเจ๋อกับฉัน……”

ฉันไม่ได้พูดต่อ แต่ด้วยความฉลาดรอบรู้ของหลินย่งถิง เป็นธรรมดาที่จะรู้ว่าฉันจะพูดอะไรต่อ

เขายิ้มเอา