ตอน 370
การได้พบเธอคือสิ่งที่สวยงามที่สุด
บทที่ 370 ฉันยังออกแรงไม่พอ
เสียงที่เกิดขึ้นอย่างไม่คาดคิดทำฉันตกใจไปหมด
ฉันหันหน้ากลับไปก็พบกับหลินย่งถิงที่ยืนอิงอยู่ข้างประตู
บ้าจริง!
เมื่อกี้เขาไม่ได้นอนหลับสนิทอยู่หรอ ทำไมจู่ๆถึงตื่นขึ้นมาได้?
ในมือของเขาถือรูปใบหนึ่ง
เพียงแต่รูปใบนั้นมันหันหลังใส่ฉัน ทำให้ฉัน
ตอน 371
บทที่ 371 เธอไม่อาจออกความเห็นได้
ฉันล่ะทนดูโซมั่นกำเริบเสิบสานแบบนี้ไม่ลงจริงๆ!
หลังจากที่มองหลินย่งถิงอย่างไม่พอใจ ฉันก็ลุกขึ้นยืนเอาเสียดื้อๆจากที่นั่งแล้วเดินเข้าไปข้างๆหลินย่งถิง จากนั้นก้มลงหอมเขา
หลินย่งถิงอึ้งไปจากนั้นก็หันมายิ้ให้ฉัน จากนั้นก็บีบจมูกฉันอย่างหมั่นเขี้ยว "ซนจัง
ตอน 372
บทที่ 372 ไม่คู่ควรกับการเป็นแม่
เธอสวมหมวกใบใหญ่เพื่ออำพลางตัวเอง แต่ฉันก็ยังจำเธอได้
ถ้าพูดให้ถูกก็คือฉันดูไม่ออกว่าเป็นเธอ แต่ฉันจำลูกในอ้อมแขนเธอได้
แน่ซี
นึกไม่ถึงเลยว่าเธอจะพาแน่ซีออกมา
ตอนนี้ฉันไม่สามารถควบคุมความหวั่นไหวในใจของตัวเองลงได้จนน้ำตาไหลออกมาทั้งอย่างนั้