บทที่ 347

ตอนที่ 347ความรักคือการครอบครอง

หรือว่าเขารังเกียจฉัน？ หรือยังเข้าใจผิดว่าฉันมีอะไรกับคนอื่น？

จู่ๆก็รู้สึกอึดอัดมาก

“หลินย่งถิง นายบอกให้ฉันคลอดลูกให้นายคนนึงไม่ใช่เหรอ ทำไม……

ฉันไม่ได้พูดต่อไป และไม่กล้ามองชิ้นใหญ่ของเขาได้แต่หันไปมองทางอื่น

เหมือนจะร้องไห้ ใจด

บทที่ 348

ตอนที่ 348 ไม่ใช่อุบัติเหตุ แต่เป็นการสมรู้ร่วมคิด

อะไร？

คำพูดของสงเจ๋อกระทบฉันเหมือนฟ้าผ่า

ฉันนั่งอยู่ที่นี่ อ้าปากเบาๆพูดอะไรไม่ออกนานสักพัก

เป็นไปได้ไง ？ที่แท้สงเจ๋อรู้มาตลอดว่าเรื่องนั้นจิ้นเวยหรันเป็นคนทำ แต่กลับไม่บอกฉัน

ใจของฉันอึดอัดมาก ขั้นถึงว่าไม่รู้จ

บทที่ 349

ตอนที่349 เขากำลังหึง

ที่หลินย่งถิงพูดก็ถูก

ตอนนั้นฉันเลือกที่จะแต่งงานกับเขา ก็เป็นเพราะนึกว่าเขาฆ่าเด็ก

ถ้าไม่ใช่เพราะแก้แค้นฉันจะไม่อยู่ข้างเขาแน่นอน

บางที นี่อาจเป็นพรมลิขิตของเรามั้ง ไม่ว่าจะหลบยังไง ไปไปมามา ก็กลับมาอยู่ดี

ฉันมองเขา อารมณ์ก็โล่งอกไม่น้อย