ตอนที่ 337 เงินก้อนใหญ่

คืนนี้ฉันนอนอยู่ห้องของหลินย่งถิง

หลังจากใจไม่มีความเกลียดแค้น ฉันนอนอยู่ในอ้อมกอดของหลินย่งถิงอย่างสบาย

พอตอนเช้าตื่นขึ้นมา ก็อยู่ตรงใบหน้าของหลินย่งถิง

ลมหายใจของเขาอยู่ใกล้แค่เอื้อม นึกถึงเรื่องเมื่อคืนหน้าของฉันก็แดงขึ้น

“ในที่สุดเธอก็เชื่อใจฉัน

ตอนที่338 ขโมยความสงบสุขมา

คิดแล้วคิด ตอนนั้นจิ้นเวยหรันน่าจะท้องอยู่

อีกอย่างผ่านไป7-8เดือนแล้ว ปิดก็ปิดไม่อยู่

“ผู้หญิงคนนั้น ท้องอยู่ใช่ไหม？”

ฉันเอ่ยปากถาม แค่รู้สึกเสียงสั่นไปหมด

ในใจมีความหวังอยู่น้อยนิด

ถ้าคนนั้นคือจิ้นเวยหรันก็ดีแล้ว งั้นความเกลียดของฉันที่มีต

ตอนที่339คืนสร้อยข้อมือให้ฉัน

เสียงนี้ฉันคุ้นเคยมาก

หรือพูดว่า ทั้งชีวิตนี้ลืมไม่ลง

คือไป๋เฟิง！

แต่เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง？

ในใจของฉันมีความกลัวที่อธิบายไม่ถูก

ไป๋เฟิงปรากฏตัวมาที่นี่ ไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน

ฉันเกรงแข็งตัว สักพักค่อยพูดด้วยความเสียงสั่น：“นายมาทำอะ