ตอนที่ 291 พวกเราไม่แต่งหลอกๆ หรอก

เธอคิดว่าฉันอยากจะอยู่เคียงข้างหลินย่งถิง ถ้าไม่ใช่เพื่อแก้นแค้น แม้แต่หน้าเขาฉันยังไม่อยากจะมองเลย

หัวใจฉันมีความขมขื่นที่พูดออกมาไม่ได้ จึงทำได้แค่กัดฟัน แล้วพูดกับโซมั่น “ขอโทษค่ะ ตอนนี้ฉันแต่งงานกับหลินย่งถิงแล้ว คุณไล่ฉัน ฉันก็จะไม่ไป ถึงคุณจะไม่ชอบ

ตอนที่ 292 ชีวิตยุ่งยาก

อันที่จริงตามอาวุโสแล้ว ฉันควรเรียกเธอว่าแม่ แต่ฉันไม่อยากเรียก แล้วเธอก็คงไม่อยากฟังเช่นกัน

“ฉันขึ้นมาไม่ได้มาดูว่าเธอนอนไหน ฉันหิว ทำอะไรให้กินสิ แล้วก็ เธออยู่นี่ไม่ไปทำงาน ก็เอาเสื้อผ้าไปซัก แล้วก็ทำความสะอาดบ้านด้วย บ้านหลิน ไม่เลี้ยงคนให้เสียข้าวสุก!”

โ

ตอนที่ 293 หัวของฉันจมเข้าไปในน้ำแล้ว

แน่นอนว่าโซมั่นเดินขึ้นมาเคาะห้องอีก ฉันเอาผ้าห่มคลุมศีรษะ ทำเป็นไม่ได้ยิน

ในตอนบ่าย ไข้ของฉันได้ลดลงแล้ว แล้วก็รู้สึกหิว ฉันจึงเปิดประตูดูอย่างเงียบๆ โซมั่นไม่อยู่บ้านแล้ว ถึงโล่งใจเดินออกมา แล้วไปที่ห้องครัวหาอะไรกิน

ลวมาชั้นล่าง ก็เห็นว่าบะหม