บทที่ 253

ตอนที่ 253 ไม่มีอะไรให้ต้องผูกพันอีกต่อไป

ตอนที่ตื่นขึ้นมา ฉันก็ได้นอนอยู่ที่บ้านแล้ว

สงเจ๋อได้นั่งหน้าเตียงฉัน มองฉันด้วยสีหน้าที่ตึงเครียด

ถึงแม้เมื่อกี้ฉันได้สลบไป แต่ฉันยังมีสติดี และเข้าใจดีว่าได้เกิดอะไรขึ้นมาบ้างก่อนหน้านี้

ตอนที่อยู่ในฝัน ขนาดฉันแค่หายใจยังเจ็

บทที่ 253

บทที่253 ใจของผู้ชายนั้นเปลี่ยนไว

ฉันจะกล้าเปิดประตูได้ไง?

ฟางหุยน่ากลัวขนาดนั้น ฉันจะกล้าสู้หน้าหล่อนได้ยังไง?

ฉันยืนอยู่ข้างใน และแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินเสียงฟางหุย

ฟางหุยเริ่มเคาะประตู และพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชายิ่งขึ้น

“เธอจะไม่ยอมเปิดประตูใช่ไหม? ต้องให้ฉั

บทที่ 254

ตอนที่ 254 ฉันจำเป็นต้องกลับไป

สงเจ๋ออึ้งไป แล้วพูดออกมาเสียงเข้มว่า “เธอบ้าไปแล้วเหรอ? เธอหนีออกมาจากที่นั่นอย่างยากลำบาก หนีออกมาจากหลินย่งถิง ทำไมยังจะกลับไปนรกนั่นอีก?!”

“ถ้าเกิดฉันไม่กลับไป ลูกของฉันก็ตายด้วยมือของหลินย่งถิงฟรีๆแล้วสิ? ถ้าเกิดฆ่าคนแล้วยังไม่ได้รับโทษอะไร งั้