บทที่ 252

ตอนที่ 252 ลูก

ฉันถูกความเจ็บปลุกให้ตื่น ตรงท้องน้อย นั้นเจ็บจนใจแทบขาด

ลูก ลูกของฉันล่ะ!

ฉันเอามือไปวางบนท้องฉันอย่างใจร้อน ที่สัมผัสถูก กลับเป็นท้องที่แบนราบกว่าก่อนหน้าไม่รู้เท่าไหร่!

“ลูก ลูกของฉันล่ะ!”

ฉันไม่มีอารมณ์มาสนใจความเจ็บปวดแถวท้องน้อยของฉันแล้ว ได

บทที่ 253

ตอนที่ 253 ไม่มีอะไรให้ต้องผูกพันอีกต่อไป

ตอนที่ตื่นขึ้นมา ฉันก็ได้นอนอยู่ที่บ้านแล้ว

สงเจ๋อได้นั่งหน้าเตียงฉัน มองฉันด้วยสีหน้าที่ตึงเครียด

ถึงแม้เมื่อกี้ฉันได้สลบไป แต่ฉันยังมีสติดี และเข้าใจดีว่าได้เกิดอะไรขึ้นมาบ้างก่อนหน้านี้

ตอนที่อยู่ในฝัน ขนาดฉันแค่หายใจยังเจ็

บทที่ 253

บทที่253 ใจของผู้ชายนั้นเปลี่ยนไว

ฉันจะกล้าเปิดประตูได้ไง?

ฟางหุยน่ากลัวขนาดนั้น ฉันจะกล้าสู้หน้าหล่อนได้ยังไง?

ฉันยืนอยู่ข้างใน และแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินเสียงฟางหุย

ฟางหุยเริ่มเคาะประตู และพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชายิ่งขึ้น

“เธอจะไม่ยอมเปิดประตูใช่ไหม? ต้องให้ฉั