บทที่ 214

ตอนที่ 214 เธอคนปอดแหกนี่

ข้างๆ เธอยังมีคนอีกคน คือแม่ของหลินย่งถิง

เจอสองคนนี้ ฉันรนจนทำตัวไม่ถูก รีบก้มหน้าถอยไปมุมห้องข้างๆ ภาวนาว่าทั้งสองคนไม่สังเกตเห็นฉัน

จิ้นเวยหรันกับแม่ของหลินย่งถิงได้เดินผ่านตัวฉัน เดินเข้าไปข้างใน ฉันโล่งอกทันที ตอนที่เตรียมจะออกไปนั้น ข้างหลังจ

บทที่ 215

ตอนที่ 215 เชื่อหรือไม่อยู่ที่เธอ

เด็กยังเล็กเกินไปผ่าตัดไม่ได้ ฉันเลยทำได้แค่กลับบ้าน

เที่ยงแล้ว หลินย่งถิงไม่อยู่บ้านอยู่แล้ว ฉันเปิดตู้เย็นมาดูไม่เจอของกินอะไร เดิมทีฉันอยากจะกินต้มยำ อยู่ๆ ก็คิดถึงเด็กในท้อง ก็เลยเปลี่ยนเป็นทำบะหมี่ใส่ไข่กับมะเขือเทศแทน

เวลานี้ฉันถึงได้

บทที่ 216

ตอนที่ 216 ช่วงนี้เธอว่างมาก

“เธออย่าคิดมากไปเลย ต่อให้ไม่มีเธอ ไม่ช้าก็เร็วแม่ของฉันก็มาเก็บตำแหน่งในมือฉันไปอยู่ดี ยังไงซะช่วงที่บริษัทอยู่ในมือฉัน ก็ไม่ได้กำไรอะไร” สงเจ๋อไม่เห็นด้วยกับคำพูดฉัน

แต่ว่าฉันสัมผัสถึงความเศร้าใจอันน้อยนิดจากน้ำเสียงของเขา

“แต่ฉันอยากรู้ว่า เก