ตอนที่ 213 ยังต้องรออีกหนึ่งอาทิตย์

เหมือนกับทุกวัน ตอนที่ลงมาหลินย่งถิงก็ได้ออกไปตั้งแต่เช้าแล้ว

แบบนี้ดีเลย จะได้เลี่ยงตอนที่เขาถามว่าฉันจะไปไหนแล้วฉันก็ไม่รู้จะตอบเขายังไง

อยู่ต่อหน้าหลินย่งถิงฉันไม่กล้าที่จะโกหก ผู้ชายที่น่ากลัวคนนี้ ทุกครั้งฉันยังไม่ได้เปิดปากพูดก็โดนเขาจับได้แล้

ตอนที่ 214 เธอคนปอดแหกนี่

ข้างๆ เธอยังมีคนอีกคน คือแม่ของหลินย่งถิง

เจอสองคนนี้ ฉันรนจนทำตัวไม่ถูก รีบก้มหน้าถอยไปมุมห้องข้างๆ ภาวนาว่าทั้งสองคนไม่สังเกตเห็นฉัน

จิ้นเวยหรันกับแม่ของหลินย่งถิงได้เดินผ่านตัวฉัน เดินเข้าไปข้างใน ฉันโล่งอกทันที ตอนที่เตรียมจะออกไปนั้น ข้างหลังจู่ๆ ก็ได้มี

ตอนที่ 215 เชื่อหรือไม่อยู่ที่เธอ

เด็กยังเล็กเกินไปผ่าตัดไม่ได้ ฉันเลยทำได้แค่กลับบ้าน

เที่ยงแล้ว หลินย่งถิงไม่อยู่บ้านอยู่แล้ว ฉันเปิดตู้เย็นมาดูไม่เจอของกินอะไร เดิมทีฉันอยากจะกินต้มยำ อยู่ๆ ก็คิดถึงเด็กในท้อง ก็เลยเปลี่ยนเป็นทำบะหมี่ใส่ไข่กับมะเขือเทศแทน

เวลานี้ฉันถึงได้รู้ว่า ในใจ