บทที่ 160

ตอนที่ 160 เรื่องมันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น

“มีสิทธ์อะไรมาสั่งให้ฉันหยุด ทำไมตอนนี้ไม่มีหน้าจะพบผู้คนแล้วรึไง? ฉันจะบอกแกไว้นะ!”

“ป.ร.ภ. พาคนคนนี้ออกไปข้างนอกซะ ตอนนี้เป็นเวลาทำงาน ทำไมถึงได้ปล่อยให้มีคนเข้ามาโวยวายในนี้ได้ มันกระทบต่อตนอื่นไม่รู้รึไง?”

คาดไม่ถึงว่า คนที่พูดอยู่

บทที่ 161

ตอนที่ 161 ฉันไม่ใช่ผู้หญิงดี

ฉันไม่รู้ว่าท่าทางของเจียงหนันควรจะเรียกว่าอะไรดี

ตกใจ? รังเกียจ? กระอักกระอ่วน? หรือว่าอะไร

สายตาเขาดูสับสนจนทำให้ฉันอับอายอยากจะแทรกแผ่นดินหนี

แม้จะรู้อยู่แล้วว่าเขาจะต้องแสดงท่าทีแบบนี้แน่ แต่พออยู่ตรงหน้าฉันจริงๆฉันยังรับไม่ได้อยู่ดี

บทที่ 162

ตอนที่ 162 นอนคนเดียวรู้สึกหนาว

ถึงเขาพูดอย่างนี้ แต่ฉันกลับรู้สึกไม่เครียดเลย

อย่างน้อยในสายตาฉัน ที่จริงพวกตระกูลไฮโซก็เป็นอย่างนี้แหล่ะ แม่ของเขารู้ว่าฉันเป็นกิ้กของเขา แล้วก็น่าจะรู้ด้วยว่าฉันมาจากครอบครัวที่แตกแยก แถมยังเป็นชนชั้นระดับล่างด้วย แล้วเธอจะชอบฉันได้ยังไง

แ