ตอนที่ 158 หยุด

ฉันหยุดเสียงลง ไม่ได้ก่อกวนอะไรเขาอีก

ค่อยๆสงบลงมา เรื่องที่เพิ่งเกินขึ้นเมื่อครู่ทั้งหมดนั้น ราวกับว่าเราเป็นคู่รักกัน

ไม่ทันรู้ตัว ไม่รู้ว่าเริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ฉันเริ่มมีใจให้กับผู้ชายคนนี้ ทั้งๆที่มันไม่ควรเกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ แต่รู้ตัวอีกทีฉันก็ถอยตัวกลับมาไม่ได้

ตอนที่ 159 อะไรที่พังสะลายไปแล้วจะไม่กลับมาดีดังเดิม

สุดท้าย ฉันก็ตัดสินใจรับสายขึ้นมา

เพราะเรื่องที่เกินขึ้นเพิ่งจะผ่านพ้นไป ถ้าหากว่าไม่รับสายอาจจะดูมีอะไรแปลกๆ

ทันทีที่รับสายจิ้นเวยหรันก็เริ่มบทสนทนาด้วยการกล่าวขอโทษฉันยกใหญ่

“ฉันต้องขอโทษคุณเฉินเรื่องที่เกิดขึ้นด้วยนะค่ะ ที

ตอนที่ 160 เรื่องมันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น

“มีสิทธ์อะไรมาสั่งให้ฉันหยุด ทำไมตอนนี้ไม่มีหน้าจะพบผู้คนแล้วรึไง? ฉันจะบอกแกไว้นะ!”

“ป.ร.ภ. พาคนคนนี้ออกไปข้างนอกซะ ตอนนี้เป็นเวลาทำงาน ทำไมถึงได้ปล่อยให้มีคนเข้ามาโวยวายในนี้ได้ มันกระทบต่อตนอื่นไม่รู้รึไง?”

คาดไม่ถึงว่า คนที่พูดอยู่นั้นจะเป็นเ