บทที่ 92 เด็กคนนี้หน้าตาดีจริงๆ!

พอได้ยินคำพูดของซุนจินฮวา ผู้หญิงบางคนเริ่มเก็บของและลุกขึ้นเดินจากไป

คนอื่นๆ เห็นดังนั้นก็พากันลุกขึ้นและเดินจากไปเช่นกัน

ซุนจินฮวารู้สึกอับอาย พูดอย่างโกรธเคือง: "ฉันรู้ว่าพวกเธอคิดอะไร ก็แค่เคยได้รับผลประโยชน์จากบ้านเขาใช่ไหม ตอนนี้เลยช่วยพูดให้เขา

ฮึ ผัวของพวก

บทที่ 93 ชักชวนแม่ให้หาเงินด้วยกัน

คุณหูคนฆ่าหมูเบิกตาโต ถามอย่างงุนงง: "ทำไมผมจะไม่ให้คุณทำล่ะ?"

เขาไม่ได้โง่นี่!

คนในบ้านสามารถหาเงินได้ เขาก็อยากให้ทำ

แต่ "คุณก็อย่าเหนื่อยเกินไปนะ ยังมีลูกชายอยู่ งานหนักๆ สกปรกๆ ให้เขาทำหมด"

ลูกชายก็มีไว้ใช้งานนี่แหละ ต่อไปจะได้แบกรับภาระเลี้ยงครอบครัวได้

แม

บทที่ 94 เยี่ยมชมบ้านใหม่

เหลียงหรานก้มหน้า ตักข้าวและกับข้าวเข้าปากคำใหญ่เหมือนคนอื่น น้ำตาหยดหนึ่งไหลลงในชามดินเผาอย่างรวดเร็วและเงียบๆ

เขาดีใจที่ฟ้ามืดแล้ว พวกเขาจะได้ไม่เห็นอาการเสียกิริยาของเขา

ครอบครัวฝ้านกินข้าวด้วยความรักและจริงจังเสมอ

แม้หลังแยกครอบครัวแล้วชีวิตจะดีขึ้น มีอาหารอุดมสมบูรณ