บทที่ 90 ไป๋หมั่นซาน

สี่คนบนถนนเงยหน้ามองสี่คนที่ระเบียง

"อากาศหนาวขนาดนี้ยังโบกพัด พวกคุณกลัวคนอื่นไม่รู้ว่าพวกคุณเป็นนักปราชญ์หรือไง?" เหลียงหรานตะโกนอย่างดูถูก

สีหน้าของจ้าวฝูกุ้ยและอีกสามคนเปลี่ยนไปทันที

พัดปิดลงด้วยเสียงดัง จับแน่นในมือแล้วซ่อนไว้ข้างหลัง

ฝ้านเหอและหูเหวินฮวาจัดให้เหลียงหร

บทที่ 91 การสอนลูก

หลังจากทั้งสี่คนจากไป ไป๋หมั่นซานยิ้มพูดกับลูกชายตัวเอง: "ลูกรู้แต่จะวิ่งออกมา แค่วิ่งออกมามีประโยชน์อะไร?

ครั้งนี้ลูกกลับมา ต้องเรียนวิธีทำธุรกิจกับพ่อ นี่คือบทเรียนแรก"

ไป๋จื่อเฉียนรู้ว่าพ่อยืนอยู่ฝ่ายเขา แต่ "พ่อ พ่อสุภาพกับพวกเขาเกินไปแล้ว!

ยังจ่ายเงินให้พวกเขาอีก คนพวกนี้

บทที่ 92 เด็กคนนี้หน้าตาดีจริงๆ!

พอได้ยินคำพูดของซุนจินฮวา ผู้หญิงบางคนเริ่มเก็บของและลุกขึ้นเดินจากไป

คนอื่นๆ เห็นดังนั้นก็พากันลุกขึ้นและเดินจากไปเช่นกัน

ซุนจินฮวารู้สึกอับอาย พูดอย่างโกรธเคือง: "ฉันรู้ว่าพวกเธอคิดอะไร ก็แค่เคยได้รับผลประโยชน์จากบ้านเขาใช่ไหม ตอนนี้เลยช่วยพูดให้เขา

ฮึ ผัวของพวก