บทที่ 87 ออกเดินทาง ไปขายเหล้าข้าวกันเถอะ

หนึ่งวันครึ่งต่อมา เหล้าที่หมักครั้งที่สองก็เสร็จ

รสหวาน รสเหล้า ที่แม่หูทำคล้ายกับที่ซื้อจากในเมือง แต่รสชาติสดชื่นกว่าเล็กน้อย

ส่วนของเหยียนชิวยิ่งไม่ต้องพูดถึง แม้แต่หูสุ่ยชิงที่ไม่ชอบดื่มเหล้าข้าวแต่ชอบกินข้าวหมาก ก็แทบจะหลงรักการดื่มเหล้าข้าวแล้ว

เปร

บทที่ 88 ช่วยด้วย

ฝ้านจิ้นและอีกสองคนออกเดินทางแต่เช้า บวกกับมีรถเกวียนวัว ไม่ต้องใช้แรงคนลาก กว่าจะถึงเมืองก็เป็นเวลาประมาณ 7-9 โมงเช้า

จ่ายค่าเข้าเมืองแล้ว ทั้งสามคนรีบไปยังถนนที่คึกคัก เลือกมุมถนนแล้วจัดวางถ้วยชามให้เรียบร้อย

นี่เป็นการเตรียมไว้ให้คนลองชิม

แม่บอกว่าวันนี้เป็นวันแรกที่ขาย ยังไ

บทที่ 89 เก็บคนมาอีกคน

หูเหวินฮวากระโดดถอยหลังสามฟุต!

ร้องด้วยความตกใจ: "นายไม่ใช่ทาสหนีนายมาหรอกนะ? อย่าทำให้ฉันเดือดร้อนนะ"

ทางการมีกฎห้ามช่วยเหลือทาสหนี ผู้ฝ่าฝืนจะถูกลงโทษ

คนที่เดิมคลานอยู่บนพื้นได้ยินแล้วต้องลุกขึ้น เขาปัดฝุ่นดินที่ติดตัวออกก่อน แล้วค่อยๆ หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกจากอก: "นี่ ดู