ตอน 57
แยกบ้านกับแม่สามี ข้าปลูกบ้านสะสมเสบียง อาหารเต็มคลัง
บทที่ 57 ฝนตก
ตอนเย็น ฝนเริ่มตกปรอยๆ
ฝนตกครั้งหนึ่งในฤดูใบไม้ร่วง อากาศก็หนาวครั้งหนึ่ง
หูสุ่ยชิงที่อยู่บนเตียงไม้ในที่สุดก็รู้สึกถึงข้อดีของการมีกระท่อมหลังคาหญ้า ในฤดูใบไม้ร่วงที่เงียบเหงานี้ การมีที่กำบังลมและฝนทำให้รู้สึกปลอดภัยมาก
"ไม่รู้ว่าเฮยจื่อหาบ้านที่รับเขาได้ในหมู่บ้านหรือออกไปนอกหมู
ตอน 58
บทที่ 58 ไปเก็บเห็ดกัน
ไป๋จื่อเฉียนทนอยู่ต่อไปไม่ไหวแล้ว
คนในตระกูลฝ้านพูดจาเยาะเย้ยเขาเรื่องอาหารนับครั้งไม่ถ้วน ทั้งๆ ที่อาหารแย่มากอยู่แล้ว!
แม้แต่ทาสชั้นต่ำสุดในบ้านตระกูลไป๋ของเขายังกินดีกว่านี้
เรื่องที่พักยิ่งพูดไม่ออก
ที่บ้านป้าหูสุ่ยชิง แม้ที่จะแคบ แต่ปฏิบัติกับเขาเท่าเทียมกัน ให้อยู่ด้ว
ตอน 59
บทที่ 59 ทำให้ครอบครัวฝ้านจิ้นไม่มีที่ยืน
เสียงพูดคุยในลานคึกคัก พอหูสุ่ยชิงออกมา ก็เงียบจนได้ยินเข็มตก
นี่เป็นความเข้าใจที่เกิดขึ้นตั้งแต่ตอนขายข้าวหัวไก่ เพราะคนเยอะ ถ้าเสียงดังตอนชั่งน้ำหนักและคิดเลขอาจทำให้ผิดพลาดได้
ทุกคนปิดปากเงียบ รอคอยอย่างสงบ
หูสุ่ยชิงมองตะกร้าไม้ไผ่ที่วางเรียงเป็นแถวในล