บทที่ 477 เรื่องแต่งงานของเหลียงหราน

ฝ้านเจียงตกใจ เช็ดน้ำตาตัวเองก่อน แล้วเช็ดให้พี่ใหญ่ แล้วเช็ดให้น้องสาว วุ่นวายไม่รู้จะทำอย่างไร

เขาพูดเสียงดั้งจมูกปลอบ: "พอแล้วๆ พี่กลับมาครบทั้งตัวและหาง ครอบครัวเราควรดีใจนะ

อย่าร้องไห้นะ พี่เดินทางกลับมาตรากตรำ ไม่มีเวลาเปลี่ยนเสื้อผ้า สกปรก เช็ดน้ำตาให้

บทที่ 478 ไม่ได้ลงทุนทรัพย์สินทั้งหมด

เมื่อได้ยินว่าผู้มีอำนาจสูงสุดของตระกูลจูเห็นด้วยให้เธอซึ่งเป็นแค่ชาวนาตัดสินใจเรื่องแต่งงานของหลานชาย หูสุ่ยชิงก็ตกใจ

แม่ทัพ แขนขวาของอ๋อง เห็นได้ชัดว่าจะได้รับบรรดาศักดิ์จากการช่วยเหลือราชวงศ์ หลานชายเหลียงหรานขึ้นสนามรบก็ต้องได้รับรางวัล ช่วงนี้หาคู่กับลูก

บทที่ 479 ยังมีอะไรอีกมากที่เขาไม่รู้?

ฝ้านเจียงกินอาหารคุ้นเคยอร่อย น้ำตาจะไหลออกมาอีกแล้วโดยควบคุมไม่ได้

เงยหน้าเห็นเด็กน้อยนุ่มนิ่มกำลังตักไข่ตุ๋นกิน จึงกลั้นน้ำตาไว้

เขายังรู้สึกเหมือนเหยียบบนสำลี ไม่เป็นความจริง "นี่เป็นลูกของลุงกับป้าเจียเจียจริงๆ หรือ?"

เขาออกไปแค่สามปีหรือสี่ปี? ทำไมลุง