บทที่ 474 หมู่บ้านไผ่เข้าที่เข้าทาง

หลังเปิดประตูบ้านและลาน พวกผู้หญิงรีบวิ่งไปดูแม่พิมพ์ของตัวเอง

"ทำไมของฉันแข็งจัง? ใช้ไม่ได้หรือเปล่า"

"ใช่ ดูของพี่โจวสิ เป็นเม็ดๆ ร่วนๆ นี่คงเป็นการตีทรายสำเร็จที่คุณนายพูดถึง ของเธอแข็งเกินไป แข็งจนเคาะมีเสียง"

"ของฉันเป็นไง? ดูไม่ออกว่าสำเร็จหรือไม่?"

พว

บทที่ 475 ปีแล้วปีเล่า

ตอนที่หูสุ่ยชิงรับคนที่หมู่บ้านซานสุ่ย เธอได้ตระหนักว่าที่นี่ต่างจากประเทศหัว

ในประเทศหัว การเปิดโรงงานรับคน แค่ให้งานคนเท่านั้น เป็นการเลือกสองทาง ถ้าไม่ดีเปลี่ยนงานก็เป็นเรื่องปกติที่สุด

แต่ที่นี่พวกเขาไม่มีทางเลือก อยากเปลี่ยนก็เปลี่ยนไม่ได้ แม้งานจะหนักหรือแย่แค่ไหนก็ม

บทที่ 476 ฝ้านเจียงกลับมา

เยี่ยนชิวดึงหัวข้อกลับมา: "สงครามดำเนินมาสี่ปี การสอบขุนนางก็หยุดสี่ปี พอสงครามจบ ต้องฟื้นฟูการสอบขุนนางแน่ เพราะต้องใช้แม่ทัพในการรบ แต่การปกครองบ้านเมืองยังต้องใช้ขุนนางฝ่ายบุ๋น

ถ้าพวกเรารอให้จบแล้วค่อยทำพู่กัน ผลิตไม่ทัน ช่วงแรกก็ไม่มีกำไร พลาดช่วงที่จะได้เงินเป็นกระส