บทที่ 466 งานแต่งงานของหูเหวินฮวาและติ่งเจียเจีย

หมู่บ้านซานสุ่ยไม่มีเครื่องดนตรีดีๆ แต่มีฆ้อง ตอนนี้เดินไปตีไป เสียงกังวานไปทั่วหมู่บ้าน

พร้อมกับเสียงเฮฮาของหนุ่มๆ มากมาย สร้างความครึกครื้นที่ไม่เคยมีมาก่อน

ท้ายขบวนมีชายฉกรรจ์สี่คนแข็งแรงรับผิดชอบหามเก้าอี้ซีดาน พวกเขาหามเก้าอี้ซีดานสีแดงสด ควา

บทที่ 467 เริ่มขุดสมุนไพร

การปลูกสมุนไพร โดยเฉพาะสมุนไพรอายุหลายปี ดีกว่าการปลูกธัญพืชมากมาย

ในบรรดาธัญพืช ไม่ว่าจะเป็นข้าวสาลี ข้าว หรือถั่ว ส่วนใหญ่เก็บเกี่ยวครึ่งปี ในครึ่งปีนี้ต้องไถนา พรวนดิน ปลูก ระหว่างนั้นใส่ปุ๋ยถอนหญ้ารดน้ำ สุดท้ายเก็บเกี่ยว นอกจากช่วงกลาง ทั้งต้นและท้ายต้องแข่งกับเวลา ไ

บทที่ 468 การเก็บเกี่ยวสมุนไพร

ผลผลิตต่อหมู่ที่ปลูกมาหนึ่งปีคิดเป็น 700-800จิน ราคาจินละ 210เหรียญ

หูสุ่ยชิงคำนวณรายได้ต่อหมู่ได้อย่างรวดเร็วว่าได้มากกว่า 140ตำลึง!

นี่ไม่ใช่แค่มากกว่าข้าวและข้าวสาลีเท่านั้น แต่ต่างกันราวฟ้ากับดิน!

และนี่เป็นแค่ผลผลิตที่ปลูกมาหนึ่งปีเท่านั้น ต่อไปเมื่อเวลาผ่านไ