บทที่ 450 สินสอด

แต่ก่อนในหมู่บ้านก็มีการส่งสินสอด ส่วนใหญ่เป็นข้าวสาร แป้ง ข้าวโพด ไก่ เป็ด ห่าน และเนื้อตากแห้ง

แต่ไม่เคยมีใครบรรทุกของเต็มรถเหมือนหูเหวินฮวามาก่อน!

คนในหมู่บ้านที่เห็นก็เล่าต่อๆ กันไป ไม่นานสองข้างทางก็เต็มไปด้วยผู้คน ทุกคนเขย่งดูความคึกคัก

สามวันนี้จางชุนฮวามีความสุขมาก นับข

บทที่ 451 ของขวัญเพิ่มเติมจากหูสุ่ยชิง

มีของประเภทธัญพืชก็ต้องมีเนื้อสัตว์

อากาศเริ่มร้อนขึ้น เนื้อสดเก็บไว้ไม่ได้ และตระกูลติ่งก็ไม่ได้เลี้ยงสัตว์ สิ่งที่ส่งมาจึงเป็นเนื้อดองและรมควัน

และเนื้อดองรมควันพวกนี้ในสายตาชาวบ้าน ดีกว่าเนื้อสดมาก!

เกลือมีค่ามาก การรมควันใช้เวลามาก และนี่เป็นเนื้อล้วนๆ

บทที่ 452 เตะขาที่ดีของคนขาเป๋

จางชุนฮวาสะดุ้งถอยหลังชั่วขณะ หยุดที่ที่ยืนอยู่ แต่แล้วนึกได้ว่ามีคนอยู่ด้านหลังมากมาย โดยเฉพาะพ่อของเธอก็อยู่ด้านหลัง เธอจึงยืดหลังตรงขึ้นอีกครั้งและจ้องมองไปที่ ฝ้านต้าจู้

ฝ้านต้าจู้อยากจะพุ่งเข้าไปหาด้วยความโกรธ แต่ไม้เท้าไม่ทำตามที่เขาต้องการ ขาทั้งสองข้างยาวไม่