บทที่ 445 ไม่มีใครกินเลี้ยงแต่งงานของฝ้านต้าจู้

เมื่อได้ยินพ่อแม่พูดว่าจะไปกินเลี้ยงแต่งงานของฝ้านต้าจู้ ฝ้านเหอดีใจพูดเสียงดัง: "ผมไปด้วย! ของขวัญที่เราให้ก็ไม่ได้แย่ เพิ่มผมอีกคนจะเป็นไรไป?

ผมจะไปกินให้คุ้ม!"

ยังไงแค่มีเนื้อมีผัก เขาก็พอใจแล้ว

เขาไม่เชื่อว่าจะแย่กว่าอาหารระหว่างเดินทาง

หูสุ่ย

บทที่ 446 ช่วยหาคู่ให้เขาด้วย

คนที่ดีใจที่สุดเมื่อลูกชายและหลานชายกลับมาอย่างปลอดภัยก็คือแม่ของหูสุ่ยชิง

วันนี้ที่ลูกเขยและลูกสาวไปดื่มฉลองงานแต่งงาน ชิ่นอี้หลินและติ่งเจียเจียไม่มา คนในบ้านน้อยก็เลยคิดว่าจะกินง่ายๆก็พอ ไม่ได้เตรียมกับข้าวมาก แต่ตอนนี้คนที่ออกไปข้างนอกก็กลับมาแล้ว คนที่จะไปดื่มฉล

บทที่ 447 ความสุขมาเร็วเกินไป

หูสุ่ยชิงพูดความคิดของตนออกมาตามจริง: "ฉันได้ซื้อที่นาดีกว่า 500 ไร่ที่หมู่บ้านไผ่และบริเวณใกล้เคียง พร้อมกับบ้านสิบกว่าหลัง มีคนประมาณร้อยกว่าคน ในนั้นมีสาวๆ หลายคนที่อายุพอๆ กับพวกเจ้า

ฉันอยากถามความเห็นพวกเจ้า ถ้าตกลงก็ไปดูตัวกัน ถ้าถูกใจกันก็แต่งงานกันไป ถ้าไม่ถู