บทที่ 436 ค่าแรงขึ้นเป็นสามสิบเหรียญ

ในโรงงานสมุนไพรก่อนหน้านี้มีพื้นที่สำนักงานเล็กๆ รับผิดชอบการลงทะเบียนสินค้าเข้าออก จ่ายค่าแรง ค่าใช้จ่ายอาหารและผ้าสำหรับเสื้อผ้า

ไม่ว่าจะแออัดแค่ไหนหลังกลายเป็นโรงงานแปรงสีฟัน พื้นที่เล็กๆ ตรงนี้ก็ไม่เคยเปลี่ยน

หูสุ่ยชิงเดินไปหลังโต๊ะไม้ยาว มองสามสาวจัดเครื

บทที่ 437 เลี้ยงแกะในฝูงหมาป่าไม่ได้

กำหนดที่สามสิบเหรียญต่อวัน เป็นการตัดสินใจหลังจากหูสุ่ยชิงพิจารณาแล้ว

ก่อนหน้านี้ผู้หญิงในโรงงานถือว่าชำนาญแล้ว ถ้าร่วมมือกันดี ห้าขั้นตอนหนึ่งวันทำได้มากสุดร้อยยี่สิบกว่าอัน เฉลี่ยแล้วแต่ละคนได้ยี่สิบสี่เหรียญ เวลาส่วนใหญ่หมดไปกับการขัดและเจาะรู

การขัดเป็นงา

บทที่ 438 ฉันเป็นพี่สะใภ้คนโตของเธอ

ในห้องเล็กๆ มีโต๊ะไม้ยาวตั้งอยู่ บนโต๊ะมีเครื่องเขียนวางเรียงกัน เยี่ยนชิวนั่งหลังโต๊ะถือพู่กันลงทะเบียน สองข้างโต๊ะซิงหุยและหวั่นเซี่ยรับผิดชอบแจกของ

ซิงหุยรับผิดชอบเครื่องมือเจาะรู หวั่นเซี่ยรับผิดชอบผ้าสำหรับขัด

จางเสี่ยวโกวรับเครื่องมือและผ้าของบ้านตัวเองก