บทที่ 417 งานมงคลเริ่มขึ้น

ชิ่นอี้หลินเข้าใจความในใจลูกสาว ยิ้มพูด: "แม่กับพ่อเธออยู่ตรงกลาง ไม่ว่าไปบ้านเธอหรือบ้านหูสุ่ยชิงก็ใกล้ ไม่ต้องคิดถึงพวกเรา

อีกอย่างเหมือนที่หูสุ่ยชิงพูด อยู่หมู่บ้านเดียวกัน จะไกลได้เท่าไหร่? เธอแค่คิดว่าอยู่สบายไหมก็พอ"

เธอรู้สึกจากใจว่าที่ตรงนั้นดีที่สุด!

อย่างที่

บทที่ 418 เลือกครอบครัว

"แม่ ในหมู่บ้านมีผู้ชายอายุพอๆ กับหนูตั้งเยอะ แม่ขยันๆ ไปสืบหน่อยสิ" ในกระท่อมมุงหญ้าที่ทรุดโทรมมืดทึบ จางชุนฮวาบ่นกับแม่อย่างไม่พอใจ

ไม่แปลกที่เธอจะใจร้อน เห็นชาวบ้านในหมู่บ้านมีชีวิตที่ดีขึ้นเรื่อยๆ มีข้าวกินอุดมสมบูรณ์และมั่นคง เธอไม่อยากแต่งออกไปนอกหมู่บ้านหรอก

ก่อนหน

บทที่ 419 แค่อยากให้กลับมาอย่างปลอดภัย

เรื่องหูเหวินฮวาซื้อที่สร้างบ้าน ด้านหนึ่งทำให้ชาวบ้าน ซานสุ่ยรีบร้อนเรื่องลูกชายลูกสาวที่ถึงวัย อีกด้านหนึ่งทำให้ครอบครัวที่มีคนมากจนอยู่ไม่พอคิดจะแยกครอบครัวออกไปอยู่มากขึ้น

บ้านคุณปู่ฝ้านเจ็ดมีคนเยอะ อยู่ไม่พอจริงๆ ที่ดินในหมู่บ้าน ซานสุ่ยมีจำกัด การแยกคร