บทที่ 405 เขาเป็นแค่เรื่องตลก

เหลียงเช่อคิดย้อนถึงครั้งหนึ่งที่เขาเคยพูดกับซางโร่วเกี่ยวกับการที่จูซื่อเข้มงวดต่อบ่าวรับใช้

ซางโร่วนั่งพิงอยู่ในอ้อมกอดของเขาและบอกว่า หากเธอเป็นคนทำ จะไม่เข้มงวดขนาดนั้น บ่าวรับใช้ก็เป็นคนเหมือนกัน เธอเชื่อว่าถ้าเราดูแลพวกเขาดีๆ ก็จะได้ความจงรักภักดีจากพวกเขา

หลังจ

บทที่ 406 ปูทางให้เหลียงหราน

ซางโร่วที่อยู่ด้านหลังตะลึงงัน มองไปที่แผ่นหลังของเหลียงเช่อที่เดินจากไปโดยไม่หันกลับ

วันนี้เป็นครั้งแรกที่เขาล้อเลียนเรื่องชาติกำเนิดของเธอ ตั้งแต่รู้จักกันมา

ปกติแล้วเขาจะสงสารเธอที่เกิดมาในครอบครัวที่ยากจน... มันเกิดอะไรขึ้น?

“แม่ แม่ พ่อทำไมเปลี่ยนไป? หรือว่าเจอผู้

บทที่ 407 ของขวัญขอบคุณของเหลียงเช่อ

เหลียงเช่อไม่มีลูกสาว แต่เขาก็เข้าใจความรู้สึกของหูสุ่ยชิงได้

และมีเขาอยู่ข้างหน้า พูดถึงวิธีการตอบแทนบุญคุณของตระกูลเหลียง หูสุ่ยชิงอาจจะยิ่งกลัวว่านั่นเป็นความคิดของเขา

โชคดี โชคดีที่เขาได้รับข่าวสารและรีบมาที่นี่ทันเวลา มิฉะนั้น แม้จะกระโดดลงแม่น้ำฮวงโหก็ล้า