บทที่ 393 เยี่ยมชมห้องของเหลียงหราน

เมื่อเห็นว่าหูสุ่ยชิงไม่เป็นไร หัวข้อสนทนาก็กลับมาที่เหลียงหรานอีกครั้ง

แต่ก่อนแต่ละครอบครัวในหมู่บ้านห่วงใยกัน แต่ไม่ได้ใส่ใจเป็นพิเศษ แต่หลังจากน้ำท่วม ออกไปส่งมันฝรั่งขายกระต่าย และร่วมกันต่อสู้กับโจร ความยากลำบากทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างผู้คนลึกซึ้งขึ้นมาก

บทที่ 394 เรื่องในอดีต

หูสุ่ยชิงไม่ค่อยชอบใจเหลียงเช่อผู้เป็นพ่อเท่าไหร่

ภรรยาเสียชีวิต ไม่ถึงสามเดือนก็แต่งงานกับคู่รักวัยเด็กเข้าบ้าน เรื่องนี้เธอไม่ขอวิจารณ์ แต่ทั้งสองมีลูกด้วยกันแล้ว และอายุน้อยกว่าเหลียงหรานแค่ปีเดียว ไม่ว่าจะมองจากแง่ไหน เธอก็ยอมรับไม่ได้

เธอมองเหลียงเช่อเงียบๆ ด้วยบุญคุณ

บทที่ 395 การชดเชย

เหลียงเช่อพึมพำ: "มีลูกแล้ว แค่เพราะลูกหรือ? ไม่ใช่เพราะกลัวทรัพย์สมบัติตระกูลเหลียงจะตกเป็นของลูกโร่วโร่วหรอกหรือ?"

หูสุ่ยชิงที่ก่อนหน้านี้คิดว่าความตายของแม่เหลียงหรานอาจไม่ได้เกิดจากการวางแผนของเหลียงเช่อ ตอนนี้เปลี่ยนใจแล้ว

แม้เหลียงเช่อจะไม่ได้วางแผน แค่ความคิดแบบนี้ก็ทำใ