บทที่ 390 วันเหล่านี้เจ้าเหนื่อยมาก

นายอำเภออู๋ขมวดคิ้วครุ่นคิด ถามอย่างระแวง: "แม้ท่านผู้ตรวจการเหลียงจะไม่ได้ซื่อสัตย์นัก แต่เป็นคนทำงานจริงจัง ข้าในสายตาเขาไม่เป็นที่ยอมรับมาตลอด ถ้าไป จะไม่เท่ากับหาความอับอายใส่ตัวหรือ?"

ที่จริงไม่ใช่ไม่เป็นที่ยอมรับ แต่ตัวเองไม่เคยเข้าตาท่านผู้ตรวจการเหลียงเ

บทที่ 391 คนฝั่งนั้นบอกให้นายท่านไปที่นั่น

คืนแรกถึงกับผ่านไปราบรื่น ไม่มีเรื่องอะไร

รุ่งสางเปลี่ยนเวร ตอนหมู่บ้านจัดหน่วยเล็ก แรกไปหลังเขาให้อาหารกระต่ายน้อย แล้วเงียบกลับมา

หวังกุ้ยเฟินรับผิดชอบส่งกำลังบำรุงก็เตรียมอาหารเช้าแต่เช้า

โจ๊กข้าวฟ่างพุทราแดงคู่มันฝรั่งย่าง คำมันฝรั่งนุ่มหอมฉุยแล้วด

บทที่ 392 ท่านผู้ตรวจการเหลียงมาแล้ว

สีหน้าของนายอำเภอหอู๋ก็เปลี่ยนไปในทันที

แม้ว่าจะมีคำกล่าวที่ว่าหน้าประตูบ้านขุนนางใหญ่ย่อมมีขุนนางเล็กๆ แต่นั่นก็แค่คำพูด คนรับใช้ของขุนนางชั้นสองจะมาวางตัวเท่าเทียมกับเขาซึ่งเป็นขุนนางชั้นเจ็ดได้อย่างไร?

ไม่ใช่แค่วางตัวเท่าเทียม แต่ยังให้เขาไปคำนับอีก!

เขาม