บทที่ 348 ทำไมมีผ้าชุดใหม่แค่ชุดเดียว?

สมุนไพรรอบนี้ไม่มีเปลือกส้ม มีแต่หัวบุกกับโสมตังกุยรวมเก้าร้อยหกสิบกว่าตำลึง คุดสุแห้งสามสิบกว่าตำลึง รวมราคาควบคุมไว้ใต้พันตำลึง

ไม่ใช้ธนบัตร ยังคงใช้เงินจ่าย ตอนนี้ทุกคนเชื่อถือแต่ทองและเงิน

ผู้จัดการชิ่นคุยกับติ่งเหอหลี่อีกพักใหญ่ สุดท้ายปลอบใจ "ต่อไปร้า

บทที่ 349 หาเงินที่ไหนก็ไม่ง่าย

นับว่าฝ้านจิ้นยังนึกถึงนางเป็นแม่ ยังอุตส่าห์ซื้อผ้าฝ้ายเนื้อละเอียดมาให้!

ต้องรู้ว่าคนในหมู่บ้านเดือนที่แล้วทำเสื้อผ้าใหม่กันหมด โดยเฉพาะคนที่ทำงานที่ร้านสมุนไพร ตาของนางเห็นชัดๆ ทุกคนใส่ผ้าหยาบ พวกที่ทำงานให้ลูกชายนางยังใส่ผ้าหยาบ แล้วนางที่เป็นแม่ของนายจ้างจะใส่

บทที่ 350 นั่นคือย่าของพวกเขา พี่ใหญ่จะทำอะไร?

ติ่งเหอหลี่ไม่แปลกใจที่หูสุ่ยชิงเห็นด้วย

สมุนไพรไม่รอคน โดยเฉพาะมันเทศป่า และใครจะไม่อยากหาเงินให้มากๆ ถึงยังไงสมุนไพรเก็บเกี่ยวได้ทุกปี ขายไปก็มีเงินเข้า

อีกอย่างไม่ขายสมุนไพร ก็ไม่ต้องจ้างผู้หญิงในหมู่บ้านช่วยงาน คนในหมู่บ้านซานสุ่ยไม่มีเงินจะเอาอ