บทที่ 346 คิดถึงท่านก่อน

เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน วันรุ่งขึ้นหลังตกลงกันก็ออกเดินทางทันที

ครั้งนี้เร็วกว่าทุกครั้ง ฟ้ายังไม่สางก็ออกเดินทางแล้ว ตอนแรกถือคบไฟส่องทาง พอเดินไปเรื่อยๆ ฟ้าก็สว่างขึ้น จึงเก็บคบไฟ

รอที่หน้าประตูเมืองก่อนประตูเปิด พอเปิดก็เข้าเมืองทันที ไม่เสียเวลาแม้แต่นิดเดียว

พอเข

บทที่ 347 ร่วมแรงร่วมใจไม่ใช่เรื่องง่าย

หลี่เหวินและชายฉกรรจ์อ้าปากค้าง ตามองอย่างงุนงง

คุณหวังกับคุณเฉาก็ไม่ได้บอกว่าจะเอานี่ ทำไมถึงไม่พอล่ะ?

พวกเขามองคุณหลี่อย่างงงๆ เห็นรอยยิ้มบนใบหน้ากลมของคุณหลี่กว้างขึ้น ชมไม่หยุด "น้องหูนี่รู้ใจจริงๆ! ที่คฤหาสน์คนเยอะ งั้นฉันเอายี่สิบตัว"

หูเหวินฮวายิ้ม

บทที่ 348 ทำไมมีผ้าชุดใหม่แค่ชุดเดียว?

สมุนไพรรอบนี้ไม่มีเปลือกส้ม มีแต่หัวบุกกับโสมตังกุยรวมเก้าร้อยหกสิบกว่าตำลึง คุดสุแห้งสามสิบกว่าตำลึง รวมราคาควบคุมไว้ใต้พันตำลึง

ไม่ใช้ธนบัตร ยังคงใช้เงินจ่าย ตอนนี้ทุกคนเชื่อถือแต่ทองและเงิน

ผู้จัดการชิ่นคุยกับติ่งเหอหลี่อีกพักใหญ่ สุดท้ายปลอบใจ "ต่อไปร้า