บทที่ 327 ลูกหมูขายแล้ว ลูกแกะก็ขาย ขายหมดเกลี้ยง!

ไม่เพียงแค่คิด สำคัญที่สุดคือสามารถลงมือทำจริงๆ

ใช่ แต่ก่อนไม่ใช่ไม่เคยคิดเลี้ยงหมูเลี้ยงแกะขายหาเงิน แต่หนึ่งไม่มีทุนและรับความเสี่ยงไม่ได้ ถ้าเลี้ยงตายก็ขาดทุนยับ เงินซื้อลูกสัตว์ก็จมไป

สองกลัวขายไม่ออกหรือขายราคาไม่ได้ จะเหนื่อยทั้งปี สุดท้าย

บทที่ 328 การเตรียมตัวก่อนเปิดสำนักเรียน

สุ่ยชิงนับเงินที่บ้านอีก

ลูกหมูขายตัวละแปดร้อยเหรียญ ลูกแกะสองร้อยเหรียญตัว ราคาไม่แพง แม้แต่ในกวางหนิงถือว่าถูก แม่บ้านในหมู่บ้านขอบคุณซ้ำๆ คิดว่าเธอเห็นแก่คนหมู่บ้านเดียวกันถึงถูกขนาดนี้

จริงๆ เธอมีความคิดส่วนตัว

เธอไม่สนใจเงินขายลูกสัตว์พวกนี้ ก่อนหน้

บทที่ 329 การเตรียมตัวล่วงหน้าสำหรับงานเลี้ยงหมู่บ้าน

สุ่ยชิงมองป้าอู่ที่มารายงาน ขมวดคิ้วเล็กน้อย "ทำไมก่อนหน้าไม่มาบอก?"

โรงงานสมุนไพรเปิดสองเดือนกว่า คนทำงานชำนาญแล้ว ร่วมมือกันดี ปกติเจียเจียกับลุงติ่งป้าติ่งดูแลด้านเทคนิค พื้นฐานไม่ต้องให้เธอกังวล

โดยเฉพาะพรุ่งนี้เป็นวันเปิดเรียนในหมู่บ้าน