บทที่ 317 บาดเจ็บ

ท่ามกลางสายตางงงวยของทุกคน เขามองฝ้านเฉียนสามคนก่อน ถามหนักแน่น: "พวกท่านบอกว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับพวกท่านใช่ไหม?"

ฝ้านเฉียนสามคนงงงวย คิดสักพักก็ไม่เข้าใจความหมายติ่งเหอหลี่ ลังเลพยักหน้า

ติ่งเหอหลี่ผ่อนคลายลง เดินไปทางฝ้านเสี่ยวลิ่วและคนอื่นพลางพูด: "พวกท่านแค่มาด้วยกัน ชาวบ

บทที่ 318 เจ้าหน้าที่มาแล้ว

ฝ้านเสี่ยวลิ่ว อู่โกวเซิ่งที่ไปซื้อยากลับมาเร็วที่สุด

สองคนแทบจะวิ่งตลอดทาง ปลายเดือนสิบอากาศเย็นแล้ว สองคนใส่เสื้อบางแต่วิ่งจนเหงื่อออก

"ลุงติ่ง เอาครับ! ท่านดูยาห้ามเลือดได้ไหม?" อู่โกวเซิ่งหอบถามพลางส่งตะกร้าใส่ยา

ติ่งเหอหลี่รีบรับมา ตรวจดูรอบหนึ่ง "ได้! ผมจะเรียก

บทที่ 319 โชคดีมาเป็นระลอก

ผู้ชายคนอื่นเงียบ

พวกเขาฟังออกว่าไม่ใช่พวกเดียวกัน พวกเจ้าหน้าที่จะฟังไม่ออกหรือ?

ดูท่าเตรียมจะบังคับให้รับสารภาพ

แต่ "พวกนี้ก็สมควรแล้ว ช่างมัน!"

"จับได้ก็พอ ต่อไปจะได้ไม่มาก่อกวนบ้านใกล้เรือนเคียง"

"แบบนี้ก็ดี ขังไว้อาจออกมาไม่ได้แล้ว พวกเราก็ไม่ต้องกังวลว่าพวกเขา