บทที่ 272 ซื้อปิ่นเงินให้เธอ

คนในหมู่บ้านซื้อของเป็นกลุ่มเล็กตามรถ ต้องตามรถไป ทำอะไรก็ด้วยกัน ดังนั้นสนิทกันถึงจะรถเดียวกัน หูเหวินฮวา หลี่เหวิน สวี่เหล่าซาน ฝ้านเสี่ยวลิ่วสี่คนคุยกันถูกคอ ออกเดินทางมักไปด้วยกัน

คราวนี้ก็เหมือนกัน

ฝ้านเสี่ยวลิ่วชะเง้อมองนอกตรอกซ้ำๆ เมืองหลวงวุ่นวายกว่าคราวที่แล

บทที่ 273 พวกเขาอดตายหมดดีที่สุด!

"เหวินฮวา เจ้าว่าไง?" สวี่เหล่าซานยิ้มถาม

หูเหวินฮวากำลังคิดเงินในมือพอไหม ฟังคำพวกเขาแค่หูเดียว งงๆ ตอบ: "ไม่ใช่ซื้อผ้าทำเสื้อให้เจ้าสาวหรอกหรือ? ใส่เองอย่างเดียวมีประโยชน์?"

ฝ้านเสี่ยวลิ่วงง

สวี่เหล่าซานหลี่เหวินหัวเราะฮ่าๆ

ฝ้านเสี่ยวลิ่วพึมพำถาม: "แต่ ถ้าเจ

บทที่ 274 นำภัยผู้อพยพไปที่อื่น

"ดี?" ฝ้านต้าหมู่ถามไม่ใส่ใจ: "อยู่ดีได้แค่ไหน?"

อยู่หมู่บ้านหลายสิบปี เขาจะไม่รู้ได้ไง

แป้งดำกับผักเยอะ ต้มๆ ใส่เกลือพอ ท้องอิ่มน้ำ แค่นี้ก็นับว่าดี

ใช่ ปีที่แล้วคนในหมู่บ้านตามฝ้านจิ้นหาข้าวได้เยอะ ข้าวแลกเงินได้ แต่เงินสร้างบ้านไม่ใช่หรือ! ไม่เหลือแล้ว

ปีนี้แ