บทที่ 239 ใช้ชีวิตอย่างตั้งใจ

หูสุ่ยชิงกำลังปรึกษากับฝ้านจิ้นและไป๋หมั่นซานเรื่องการจัดสรรที่พักให้ผู้คน

ยี่สิบสามคน สี่ครอบครัว ตอนนี้สามารถอาศัยอยู่ในบ้านที่เจียง เหอ และหูจัดให้ได้ แต่อยู่นานๆ ก็ไม่เหมาะ ยังต้องมีที่อยู่เป็นของตัวเอง เพื่อให้ทุกคนใช้ชีวิตและทำงานได้สะดวกสบาย

ไป๋หมั่นซานไม่ได้

บทที่ 240 เจอเรื่องอะไรระหว่างทางหรือเปล่า?

การเดินทางไปส่งมันฝรั่งที่ไร่ตระกูลไป๋ในเมืองหนานหนิง จบลงเร็วกว่าที่คาดไว้

"พี่ไป๋คำนึงถึงผลกระทบจากน้ำท่วมแล้ว ลดการเดินทางลงครึ่งหนึ่ง ทำไมยังลดลงอีกบนพื้นฐานนี้?" หูสุ่ยชิงมองฝ้านจิ้น ดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัย

ต้องรู้ว่าขนส่งเพิ่มหนึ่งเที่ยว ก็จะปลู

บทที่ 241 ไม่เชื่อว่าผู้ใหญ่บ้านจะมีอะไรมาบีบครอบครัวเราได้อีก

หูสุ่ยชิงกับฝ้านจิ้นตั้งใจตั้งแต่แรกว่าจะแจกดาบชุดนี้ให้คนในหมู่บ้านซานสุ่ย

อย่างไรบ้านพวกเขาก็ซื้อไม้ช็อตไฟฟ้าไว้แล้ว เทียบกับดาบใหญ่ ไม้ช็อตไฟฟ้าใช้สะดวกกว่าและทำร้ายได้มากกว่า -- สำคัญคือไม่เห็นเลือด ไม่ทำให้กลัวทางสายตา เหมาะกับคน