ตอน 228
แยกบ้านกับแม่สามี ข้าปลูกบ้านสะสมเสบียง อาหารเต็มคลัง
บทที่ 228 แม่ยายสำคัญที่สุด
วันออกนอกบ้านเทียบกับที่บ้านไม่ได้แน่นอน แต่พวกผู้ชายหมู่บ้านซานสุ่ยพอใจมากแล้ว
นึกถึงค่าตอบแทนงามกับอาหารเพียงพอ เหนื่อยลากรถก็ทนได้
พวกเขาไม่กลัวเหนื่อย แค่กลัวเหนื่อยยังหาเงินไม่ได้ ไม่พอใช้ทั้งครอบครัว
กินข้าวเย็นเสร็จ จัดคนเฝ้ายามดีแล้ว คนที่เหลือต่างหาที่นอน
ค
ตอน 229
บทที่ 229 ยิ่งยิ้มอ่อนโยน ยิ่งแทงสนุก
วันที่สองเข้าเขตเมืองหนานหนิง ยิ่งเข้าไปยิ่งเข้าใจความลำบากของพวกหงต้าหนิวก่อนหน้า
น้ำท่วมเมืองหนานหนิงชัดเจนรุนแรงกว่าเมืองกวางหนิงเยอะ!
ต้นไม้หนาคนโอบถูกซัดหักกลาง นาดีพันไร่ถูกทำลายหมด จริงๆ ไม่มีเก็บเกี่ยวสักเม็ด
ไร่นาหมู่บ้านหายไปทั้งหมด พูดแบบนี้ ถนนด
ตอน 230
บทที่ 230 แค่อิ่มท้องก็พอ
สวีชิงเก็บสัญญาขายตัวอย่างระมัดระวัง โบกมือพาคนไปขังบ้านไกลที่สุด จัดคนเฝ้าดีแล้วถึงกลับมา
คนไร่ตระกูลไป๋สายตาล้วนตกที่รถบรรทุกเต็ม แค่ถึงอยากรู้แค่ไหน ก็ไม่มีใครกล้าเข้าไปแตะหรือถามไป๋หมั่นซาน
เจ้าของดีกับเขามาก แต่ทำผิดลงโทษก็ชัดเจน ไม่มีช่องต่อรองแม้แต่น้อย คนตระกูลซ