บทที่ 224 พี่หูสุ่ยชิงดีจริง

ติ่งเจียเจียออกมาจากครัวกับหลี่ต้าหนี่ห้าแม่บ้าน นั่งเงียบเรียบร้อยในกลุ่มพวกนาง แต่เดิมไม่ดึงดูดความสนใจ

แต่ก่อนนางในหมู่บ้านส่วนใหญ่อยู่บ้านเตรียมสมุนไพร ไม่ค่อยออกมาเดินเล่น ไม่ค่อยคุ้นกับแม่บ้านในหมู่บ้าน ทันทีถูกทุกคนจ้องใบหน้าขาวแดงก่ำ

ป้าจางรองคิดว่าพูดถูก มอง

บทที่ 225 ปลูกสมุนไพร

แม่บ้านอื่นในที่นี้เอาจุดสนใจไว้ที่สมุนไพร!

ยังต้องเตรียม นี่สมุนไพรอะไร

บ้านติ่งสามคนมาช่วย ต้องเป็นพวกหาเงิน

แต่อาชีพหาเงินถามไม่ดี ถามแล้วคนอื่นไม่ตอบไม่อึดอัดหรือ และยังดูตัวเองไม่รู้กาลเทศะ

แค่ไม่คิดว่าหูสุ่ยชิงพูดเอง: "มันฝรั่งบ้านไป๋ทำไมไม่ปลูกในนาบ้านฉัน เพราะพวกเ

บทที่ 226 ทั้งหมู่บ้านตื่นเต้น

"คนออกไปขายกระต่ายก็เลือกแล้ว ยังเป็นกลุ่มที่ออกไปครั้งก่อน เจ้าดูจำนวนคนได้ไหม?

ผู้ใหญ่บ้านกับคุณปู่ฝ้านเจ็ดพวกเขาบอกคนหมู่บ้านเราไม่เคยทำการค้า แต่ก่อนขายไก่เป็ดก็แต่ละบ้านหนึ่งสองตัว ใกล้จะขายกระต่ายแล้ว ตอนนี้ยังโดนน้ำท่วม กลัวขายไม่ออก ให้พวกเรามาถามความเห็นเจ้