บทที่ 221 ตัวยุ่งมาแล้ว

หลี่ต้าหนี่ห้าคนกินเสร็จนานแล้ว กลางวันร้อนที่สุด คุณหญิงบอกง่ายลมแดด ไม่ให้ทำงาน ดังนั้นกินข้าวกลางวันเสร็จพวกนางปกติเก็บล้างชามตะเกียบแล้วกลับห้อง

ได้ยินเสียงเคาะประตู หลี่ต้าหนี่ลุกวิ่งเร็วไปเปิดประตู

หูสุ่ยชิงได้ยินเสียงทุบประตูก็รู้ว่าตัวยุ่งมาแล้ว

แม่หูกับชิ่นอี้หล

บทที่ 222 คนมีเงินสบายทุกที่

แม่หูรับวิธีชมแบบนี้ไม่ได้จริงๆ

ว่าง่าย กตัญญู เก่ง ล้วนมีประโยชน์กับคนอื่น ยังบอกกับคนที่อาจเป็นแม่สามีว่ารอมีความสุข แค่ขาดพูดตรงๆ ว่าลูกสาวนางทำงานเก่ง

นี่ไม่ใช่ชมลูกสาว เหมือนชมสินค้าที่จะขายไม่มีผิด

ใบหน้ากลมของชิ่นอี้หลินเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เหมือนต่อประโยคตามธรร

บทที่ 223 สร้างกำแพง

แต่เดิมกลุ่มแม่บ้านแค่คุยเล่น ไม่มีความรู้สึกวิกฤตและตึงเครียดมาก

แต่คุยไปคุยมา ในใจแม่บ้านก็เกิดความกังวลหนัก

ป้าใหญ่หลี่มองหูสุ่ยชิง กังวลถาม: "สุ่ยชิง หมู่บ้านเราห่างไกล จะไม่มาหมู่บ้านเราจริงๆ หรือ?

ตอนนี้พวกผู้ชายแข็งแรงที่สุดในหมู่บ้านออกไปแล้ว ที่เหลือล้วนเป็นคนแก่เด