บทที่ 206 รับไว้ 1

เห็นคนยี่สิบกว่าคน ทั้งผู้ชายผู้หญิง ไม่มีข้อยกเว้นล้วนเป็นคนมีแรงฝีมือดี

ผู้ชายกล้ามแน่น แขนบนแสดงเส้นกล้ามเนื้อ ผู้หญิงก็ไหล่กว้างเอวหนา แข็งแรงกว่าผู้ชายหลายคนในหมู่บ้านซานสุ่ยของพวกเขา!

พวกเขาได้ยินไป๋หมั่นซานตะโกน รุมเข้าไป เร็วแต่ไม่วุ่นวาย

ผู้ชายสามห้าคนเป็นกลุ่ม กลุ่ม

บทที่ 207 รับไว้ 2

แค่แผ่นทองมีจำกัด ซื้อสัญญาขายตัวยี่สิบสามคนแล้ว เหลือไม่เท่าไหร่ ระหว่างทางคำนวณละเอียด กินแค่อิ่มครึ่งท้อง ทนหิวผ่านมาทุกมื้อ

เขาพูดถึงอาหาร คนอื่นโดยไม่รู้ตัวกุมท้องแฟบ

หูสุ่ยชิงได้ยินไป๋หมั่นซานและคณะทนหิวเดินมา ทันทีรีบลุก: "รอเถอะ รับรองทุกคนกินอิ่มแน่!"

แม่หูเห็นคนที่ช

บทที่ 208 พอดีที่เก็บดาบไว้

การใช้เงินและใช้เท่าไหร่ ไป๋หมั่นซานคิดไว้ระหว่างทางแล้ว

เขาไม่กังวลว่าหูสุ่ยชิงกับฝ้านจิ้นจะกลืนทรัพย์สินเขา ใช้คนต้องไว้ใจไม่สงสัย สงสัยคนก็ใช้ไม่ได้ บางคนควรค่าแก่การไว้ใจ

ฝ่ายนั้นหูสุ่ยชิงรายงานต่อ: "ทีหลังพี่หูยวี่ขนมาอีกแปดหีบ บวกกับหีบทองก้อนที่พวกคุณขนมาครั้งแ