บทที่ 20 ติ๊ง ตรวจพบ...

เขาไผ่อยู่ห่างไกล การเดินทางกลับจากเขาไผ่ต้องผ่านหมู่บ้านซานสุ่ยเกือบครึ่ง

ซุนจินฮวามองร่างผอมบางของลูกสาวเจาตี้ที่แบกตะกร้าใหญ่บนหลังเต็มไปด้วยเห็ดฮังการี ยิ้มจนเห็นเหงือก

พวกแม่บ้านนั่งล้อมวงกันใต้ต้นไม้ใหญ่ที่ปากทางเข้าหมู่บ้าน มือกำลังปอกข้าวหัวไก่ พลางคุยกันไปเรื่อยเปื

บทที่ 21 สร้างพันธมิตร

หูสุ่ยชิงนึกออกทันที

ต้องใช้ชื่อเสียงของฝ้านจิ้นถึงจะได้ผล

แต่สามีที่น่ารักยังอยู่ในเมืองขายโชวูหาเงิน รอเขากลับมาค่อยว่ากัน

เรื่องเร่งด่วนตอนนี้คือเอาเห็ดฮังการีคืนมา - ผลงานที่เด็กๆ ทั้งสี่คนตื่นแต่เช้ามาทำ ไม่ควรให้คนน่ารังเกียจได้ไปฟรีๆ!

อีกอย่าง 500gราคาร้อยกว่าหยวน อย่

บทที่ 22 ผลักสิบฟองไข่ครั้งหนึ่ง รีบตามเธอมา!

ซุนจินฮวาพูดอย่างหน้าด้านๆ ไม่คิดว่าตัวเองทำผิดเลย

ฝ้านเฉียนในใจก็ไม่ได้รู้สึกว่าการเอาเห็ดนิดหน่อยจากหลานสาวสองคนจะเป็นปัญหาอะไร เขาแค่กังวลว่าจะเสียชื่อเสียง ส่งผลต่อการหาภรรยาให้ลูกชาย

เขาโบกมืออย่างรำคาญ "พอแล้วพอแล้ว ข้าพูดประโยคเดียว เจ้าตอบข้าสิ