บทที่ 194 การจัดทีมป้องกัน

ที่สำคัญกว่านั้นคือความปลอดภัยของคนในบ้าน

เพราะบ้านเมืองไม่มั่นคง จิตใจคนไม่เหมือนเก่า ชาวบ้านซานสุ่ยที่มีกินมีดื่มมีอยู่ถึงเป็นกลุ่มที่มั่นคงที่สุด

และพวกเขามีเป้าหมายร่วมกับบ้านเรา: ปกป้องครอบครัวและข้าวของสัตว์เลี้ยง

หูสุ่ยชิงตระหนักว่าการทำให้คนในหมู่บ้านซานสุ่ยรว

บทที่ 195 การตัดสินใจของฝ้านต้าหมู่

ผู้ใหญ่บ้านไม่เอาความดีความชอบ เล่าข้อเสนอของหูสุ่ยชิง และเน้นว่าเป็นความคิดของหูสุ่ยชิง ถ้าใครรู้สึกไม่เหมาะหรือมีข้อเสนอที่ดีกว่า พูดตรงหน้า ทุกคนค่อยปรึกษาหารือกัน

ในลานมีแต่คนตัดสินใจได้จากแต่ละบ้านในหมู่บ้าน ฟังแล้วทุกคนพอใจมาก

ให้พวกเขาเสนอที่ดีกว่า?

ตล

บทที่ 196 ขายที่ดิน

ฝ้านต้าหมู่คิดว่าตัวเองเป็นคนกินข้าวทางการแล้ว ต้องต่างจากพวกคนนี้

ต่อไปมีแต่พวกเขาหาตัวเองช่วย แต่ไม่ให้ประโยชน์อะไรตัวเองเลย

โดยเฉพาะก่อนหน้าเขามุงหลังคาหญ้า พวกนี้ไม่มีใครมาช่วยสักคน เขาจำไว้ในใจ ต่อไปอย่าหวังอะไรจากเขาแม้แต่น้อย!

นึกอะไรขึ้นมา เขาเสริม: "บอกให้ชัด ฉันไม่