บทที่ 188 การประชุมระดมกำลัง

แต่เดิมตั้งใจจะปรึกษาการจัดการหลังน้ำท่วมที่ลานบ้านผู้ใหญ่บ้าน

แต่ทุกบ้านสนใจมาก ส่งคนมามาก บวกกับเรื่องที่จะปรึกษาก็มาก ลานบ้านผู้ใหญ่บ้านทั้งเล้าไก่เล้าเป็ดทั้งแปลงผัก อย่าว่าแต่นั่งเลย ยืนก็ลำบาก

ตามประสบการณ์เดิม ยังต้องมีคนเบียดนอกลานเขย่งเท้ายืดคอมองเข้าไปอีกไม

บทที่ 189 เหมือนถูกสัตว์ร้ายจ้องมอง

ผู้ชายในหมู่บ้านมีน้ำใจนักเลง หูสุ่ยชิงรู้สึกอุ่นใจ

คนบ้านตัวเองอ่อนแอก็อ่อนแอ เล็กก็เล็ก การป้องกันและต่อต้านต้องพึ่งคนในหมู่บ้านซานสุ่ยเป็นหลัก

นางเสนอ: "กระสอบทรายที่สร้างเขื่อนก่อนหน้านี้อย่าเพิ่งเก็บ ยังกั้นไว้ เหลือทางเข้าออกให้เดินได้ก็พอ"

เรื่องในหมู่บ

บทที่ 190 ขายมันเทศป่า

แม้ตอนออกจากหมู่บ้านยังมีความหวังเต็มเปี่ยม หลังเห็นสภาพน่าเวทนาตลอดทางและถูกจ้องมอง ก็หายไปไม่เหลือร่องรอย

แค่ไม่กี่วันสั้นๆ หมู่บ้านซานสุ่ยน้ำยังไม่แห้ง ข้างนอกกลับมีผู้ประสบภัยไร้บ้านไร้อาหารมากขนาดนี้แล้ว!

คิดดูตอนนี้ หมู่บ้านพวกเขากลับนับว่าดีมาก อยู่ห่างไกลในมุมหนึ่ง