บทที่ 186 ความเสียหายหนัก

บนถนนใหญ่เข้าออกหมู่บ้าน น้ำท่วมลดลงถึงข้อเท้า สำหรับชาวนาที่ขุดดินหากิน น้ำแค่นี้ไม่นับเป็นอะไร

ทุกคนร่วมแรงร่วมใจขนกระสอบทรายที่ปากหมู่บ้านลง ย้ายไปไว้สองข้างทาง เปิดทางให้เดินได้

ทุกบ้านที่มีนาดีถูกน้ำท่วมต่างออกมา

พวกเขาพับขากางเกง ลุยน้ำสกปรก ไปดูต้นกล้าของตัวเอง

บทที่ 187 วางแผนสำหรับครึ่งปีหลัง

ข้าวโพดไม่ได้อร่อยกว่ามันฝรั่งเท่าไหร่ ใช้แป้งข้าวโพดแลกมันฝรั่งผู้ใหญ่บ้านไม่ได้เอาเปรียบ

แต่คนในหมู่บ้านส่วนใหญ่กินแป้งดำ ข้าวโพดสำหรับพวกเขาเป็นธัญพืชหยาบ ถือเป็นอาหารที่แลกเปลี่ยนได้ดีที่สุด - ข้าวขาวก่อนหน้านี้แลกเป็นแป้งดำเกลือหยาบเก็บไว้แต่แรกแล้ว

และแป้ง

บทที่ 188 การประชุมระดมกำลัง

แต่เดิมตั้งใจจะปรึกษาการจัดการหลังน้ำท่วมที่ลานบ้านผู้ใหญ่บ้าน

แต่ทุกบ้านสนใจมาก ส่งคนมามาก บวกกับเรื่องที่จะปรึกษาก็มาก ลานบ้านผู้ใหญ่บ้านทั้งเล้าไก่เล้าเป็ดทั้งแปลงผัก อย่าว่าแต่นั่งเลย ยืนก็ลำบาก

ตามประสบการณ์เดิม ยังต้องมีคนเบียดนอกลานเขย่งเท้ายืดคอมองเข้าไปอีกไม