บทที่ 182 นี่คือต้นส้มที่ฝ้านจิ้นพูดถึง?

ฝ้านจิ้นให้หูสุ่ยชิงกับชิ่นอี้หลินไปนั่งที่ห้องน้ำชา เขาพาติ่งเหอหลี่เดินดูข้างนอก แน่นอนไม่ใช่แค่เดินดูเฉยๆ

เขาพาคนไปที่หลังภูเขา

ที่หลังภูเขาฤดูใบไม้ร่วงปีที่แล้วหว่านเมล็ดโชวู กลัวหว่านน้อยและกลัวอัตรางอกต่ำ จึงทยอยซื้อหลายครั้ง หว่านลงไปทั้งหมด

ต้นปีนี

บทที่ 183 บรรลุข้อตกลงความร่วมมือ

ฝ้านจิ้นไม่คิดจริงๆ ว่าที่เขาปลูกไม่ใช่ต้นส้ม!

ภูเขาในหมู่บ้านซานสุ่ยไม่สูง เป็นเนินเขาเล็กๆ ต่อกัน บนเขาไม่มีไม้มีค่า ส่วนใหญ่เป็นไม้เบญจพรรณและไม้ทั่วไป ไม้ผลน้อยและไม่อร่อย

หูสุ่ยชิงอยากกินผลไม้ อยากกินผลไม้หลากหลายชนิด พอดีค่อยๆ เปลี่ยนไม้เบญจพรรณบนหลังเขาเป็

บทที่ 184 ฉันอยากเจอเธอ

ได้ยินว่าต้นส้มที่ซื้อมาโดนหลอก ไม่ได้ออกส้มแต่เป็นผลที่เปลือกใช้ทำสมุนไพร ในห้องน้ำชาเงียบจนได้ยินเข็มตก

เหมือนเหยียบปุยฝ้ายไม่เป็นจริง

แล้วได้ยินว่าของสีขาวๆ ที่ตุ๋นกับซี่โครงตอนเที่ยงก็เป็นสมุนไพรอีกชนิด ในห้องน้ำชายังคงเงียบจนได้ยินเข็มตก

คราวนี้เหมือนเหยียบก้อนเมฆไม่เ