บทที่ 174 ร่างกายร้อนผิดปกติ

เด็กหนุ่มตรงหน้า ยืนนิ่งเหมือนภูเขา เคลื่อนไหวเหมือนหมีดำตัวใหญ่

ดำและแข็งแรง โชคดีที่ไม่อ้วน ไม่งั้นคงเหมือนหมูป่าตัวใหญ่

ชิ่นอี้หลินพึมพำเบาๆ: "เจียเจีย ดูสิ พ่อแม่เขาเลี้ยงยังไงก็ไม่รู้ คนเดียวเท่าหนูสองคนแล้ว"

ติ่งเจียเจียเห็นเขาแล้วเช่นกัน แก้มขาวนวลแดงก่ำ นึกถึ

บทที่ 175 นี่แหละร่างกายแข็งแรงจริงๆ

การย่างที่เคยชำนาญ จู่ๆ ก็ไม่รู้จะวางมือไว้ตรงไหน

หูเหวินฮวาอึ้ง ลืมตอบ

เห็นลุงไม่ตอบ สามคนเล็กเริ่มร้อนใจ

ติ่งเจียเจียมาเยี่ยมครั้งแรก ถึงลุงจะไม่ชอบ ก็ไม่ควรแสดงออกชัดขนาดนี้

ก่อนหน้านี้ไม่ก็เหม่อ ไม่ก็ทำตัวไม่เป็นธรรมชาติ ตอนนี้ถึงขั้นไม่ตอบคำพูดเลย!

ฝ้านเ

บทที่ 176 ไม่ได้ชอบเธอ

ติ่งเจียเจียหน้าแดง แอบมองไปข้างหลัง เห็นว่าเขาก็กำลังมองเธอ

สายตาสองคนปะทะกัน ต่างรีบหลบตา

ติ่งเจียเจียกัดริมฝีปาก ถามแม่ข้างๆ: "แม่ แม่คิดว่า... เขาเป็นยังไงบ้าง?"

"ดีนะ ดีมาก!" ชิ่นอี้หลินตอบโดยไม่ลังเล

ติ่งเจียเจียยิ้มเหมือนดอกไม้บาน

ชิ่นอี้หลินพูดต่อ: "แม้เขาจะไม่ได