บทที่ 172 ส่งน้ำผึ้งเพื่อสร้างความสนิทสนม

ตอนนี้บ้านตระกูลติ่งกำลังเต็มไปด้วยความสุข

กลิ่นหอมของน้ำผึ้งลอยอบอวลทั่วบ้าน

"เจียเจีย น้ำผึ้งรวงนี้ดีมาก! แม่กับพ่อคิดถึงมานาน ไม่คิดว่าฝนตกหนักครั้งนี้จะช่วยเรา" ป้าติ่งชิ่นอี้หลินใบหน้ากลมอิ่มเอิบเต็มไปด้วยความสุข

ไม่รู้สึกผิดเลยที่เอารังผึ้งมา

ติ่งเ

บทที่ 173 หัวใจเต้นรัว

แม่ของฝ้านต้าหมู่ไม่คิดจริงๆ ว่าจะถูกปฏิเสธ

และปฏิเสธอย่างง่ายดายแบบนี้

ซุนจินฮวาคนนี้ก่อนหน้านี้ไม่ใช่คอยตะโกนว่าตระกูลติ่งหมายตาลูกชายเธอหรือ บ้านเขาไม่มีลูกชายเลยหมายจะเอาลูกชายเธอทั้งวัน ทำไมตอนนี้สถานการณ์ถึงไม่เหมือนที่เธอพูดไว้?

เธอเอียงหน้ามองซุนจินฮวาอย่างงงๆ

ซุนจ

บทที่ 174 ร่างกายร้อนผิดปกติ

เด็กหนุ่มตรงหน้า ยืนนิ่งเหมือนภูเขา เคลื่อนไหวเหมือนหมีดำตัวใหญ่

ดำและแข็งแรง โชคดีที่ไม่อ้วน ไม่งั้นคงเหมือนหมูป่าตัวใหญ่

ชิ่นอี้หลินพึมพำเบาๆ: "เจียเจีย ดูสิ พ่อแม่เขาเลี้ยงยังไงก็ไม่รู้ คนเดียวเท่าหนูสองคนแล้ว"

ติ่งเจียเจียเห็นเขาแล้วเช่นกัน แก้มขาวนวลแดงก่ำ นึกถึ