ตอน 148
แยกบ้านกับแม่สามี ข้าปลูกบ้านสะสมเสบียง อาหารเต็มคลัง
บทที่ 148 พายุพัดกระหน่ำ
ชาวบ้านในหมู่บ้านเร่งรีบ ต่างทำงานที่เหลือในบ้านของตัวเอง
เสริมความแข็งแรงให้เล้าไก่ เพิ่มความหนาของหญ้าคาบนกรงกระต่าย ปูหญ้าคาหนาๆ บนกองฟืนแล้วทับด้วยก้อนดินอัดแน่น
เด็กๆ ในบ้านถือถังไม้และฉมวกวิ่งอย่างสนุกสนานไปที่ทะเลสาบและแม่น้ำด้านหน้า
ฝ้านเฉียนใช้ไม้จิ้มฟัน มองชาวบ้
ตอน 149
บทที่ 149 เด็กดีควรได้รับการปฏิบัติที่ดี
เวลาผ่านไปไม่ถึงครึ่งวัน ท้องฟ้าก็มืดลงแล้ว
เพิ่งผ่านเที่ยงวันไปไม่นาน ควรจะเป็นช่วงที่แดดจัดที่สุด แต่ตอนนี้กลับมีเมฆดำปกคลุมไปทั่ว
ท้องฟ้ามืดครึ้มด้วยเมฆดำ ทำให้ระหว่างฟ้าและดินมืดมัวไปหมด
ในลานบ้าน ลมพัดกระหน่ำ ราวกับจะพัดหลังคาบ้านหลุดไปในอีกไม่กี่วินา
ตอน 150
บทที่ 150 ชีวิตต่อจากนี้ไม่ต้องใช้แล้วหรือ?
ข้างนอกบ้าน ฝ้านจิ้นไม่คิดว่าพ่อตาจะช่วยหลานสาวของเขาเอง
เห็นพ่อตาออกมาบอกว่าหูสุ่ยชิงกำลังตรวจดูบาดแผลของเจาตี้
เขาหันไปที่ห้องโถง หยิบผ้าเช็ดหน้าและยาทา
ยาทาเป็นยาที่หูสุ่ยชิงซื้อจากร้านค้า แต่บรรจุในขวดโหลที่เขาซื้อมาจากเมือง นำออกมาใช้จะไม่สะดุดตา