บทที่ 121 ฉันซักแล้วคืนให้

เยี่ยนชิวยื่นผ้าเช็ดหน้าสีขาวให้เงียบๆ

ผ้าเช็ดหน้าสีฟ้าพับเรียบร้อย เป็นของที่หูสุ่ยชิงซื้อมาให้ทุกคนเหมือนกันหมด ไม่มีเครื่องหมายอะไร ทุกคนใช้เหมือนกัน

ต่างคนต่างซัก ไม่สับสน แม้จะสับสนก็ไม่เป็นไร เพราะไม่มีอะไรต่างกัน

เหลียงหรานชะงักร่างสูงโปร่ง นิ้วเรียวยาวไม่ยื่นมือ

บทที่ 122 การเตรียมตัวก่อนปีใหม่

หลังอาหารเย็น ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง แต่ก็ยังไม่ดึกเกินไป

ฝ้านจิ้นอาศัยแสงสว่างเล็กน้อยที่เหลืออยู่ ไปที่บ้านผู้ใหญ่บ้าน เล่าเรื่องทั้งหมดอย่างละเอียด

และยังบอกข้อเสนอแนะของหูสุ่ยชิงด้วย

ลูกชายคนโตของผู้ใหญ่บ้าน หลี่เหวินรีบพูดอย่างตื่นเต้น "พ่อ น้องจิ้นพูดถูก ถ้ากระต

บทที่ 123 เขียนตุ้ยเหลียน

หูสุ่ยชิงก็กำลังทำลูกชิ้นเต้าหู้

ที่บ้านมีโม่หินและลาลากโม่ ทำง่ายไม่เหนื่อย จึงทำผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลืองเยอะหน่อย

นอกจากลูกชิ้นเต้าหู้ ยังทอดลูกชิ้นหัวไชเท้าและลูกชิ้นรากบัวด้วย

ทอดทีละลูก ชุบแป้งทอดจนเหลืองกรอบหอม วางเรียงบนตะแกรงไม้ไผ่ให้เย็น เก็บไว้กินช่วงปีใหม่และเดือ