บทที่ 106 เธอชอบคนซื่อๆ ที่ดูโง่คนนี้มาก

มีกล่องใบทองแล้ว หูสุ่ยชิงก็โล่งใจ

เมื่อรับของขวัญแล้ว ก็เริ่มคิดได้ว่าจะกินอะไรตอนเย็น

เธอถามอย่างกระตือรือร้น "คืนนี้พวกคุณอยากกินอะไร? แต่ที่นี่เป็นชนบท ไม่มีของหายากหรืออาหารทะเลให้กินหรอกนะ"

ไม่รู้ว่าย่างกระต่าย ตุ๋นไก่แม่ ทำหมูตุ๋น ซี่โครงหมูเปรี้ยวหว

บทที่ 107 สั่งถ่าน

หูสุ่ยชิงเริ่มคำนวณในใจแล้วว่าจะต้องซื้อกระต่ายอ้วนๆ มาเลี้ยงอีกกี่ตัว

แต่ก่อนอื่น ต้องจับกระต่ายอ้วนๆ สักตัวมาทำอาหารเพิ่มสำหรับมื้อเย็นก่อน

วันนี้เป็นงานฉลองบ้านใหม่อยู่แล้ว เตรียมเนื้อไว้ไม่น้อย แต่ชาวบ้านกับครอบครัวของไป๋จื่อเฉียนนั้นต่างกันมาก ใช้อาหารที่เตรียมไว้ต้อนรับชาว

บทที่ 108 โต๊ะอาหารเต็มไปด้วยอาหารมากมาย

เมื่อเห็นฝ้านจิ้นและไป๋หมั่นซานเดินห่างออกไป จางมู่หนิวเงยหน้าขึ้นมองพี่ๆ อย่างงงๆ พูดว่า "แม่บอกว่าลุงฝ้านจิ้นเป็นคนมีการศึกษา มองการณ์ไกลที่สุด

พวกเราโง่เขลา ต้องฟังคำลุงฝ้านจิ้นกับป้าหูสุ่ยชิง ทำตามที่พวกเขาบอก!"

"งั้นพวกเราก็ต้องลำบากหน่อยในเดือนสุดท้า